اگر قبلاً از زبان خودش شبیه به این مدعا را نشنیده بودم این حرف ها را به حساب غلط های چاپی می گذاشتم، اما به نظر می آید که دوست هنرمند من، اردشیر، توجهی به کمیت اعداد ندارد و خیلی بی حساب و کتاب از آن خرج می کند.

بالاخره لازم است یک نفر برای او توضیح بدهد که خواندن بیست هزار جلد کتاب یا چاپ دوازده هزار کاریکاتور و مقاله یعنی چه:

- اگر اردشیر بتواند روزی یک جلد کتاب فلسفی، اجتماعی، هنری و ادبی را از اول تا به انتها بخواند در هر سال نهایتاً 365 جلد کتاب فلسفی، اجتماعی، هنری و ادبی خوانده است و برای خواندن بیست هزار جلد کتاب به 55 سال زمان احتیاج دارد پس اگر از ده سالگی شروع به خواندن کرده باشد الان 65 ساله است و باید بپذیریم که برای ایفای نقش جوانی استاد شهریار بسیار خوب گریم شده بود.

اگر بنا را بر صحت گفته های اردشیر بگذاریم و قبول کنیم که او از یازده سالگی به مدت چهارده سال در یک آهنگری کار کرده و احتمال بدهیم که بعد از گذراندن این دوران سخت و در بیست و پنچ سالگی کتاب خواندن را شروع کرده باشد با احتساب سن الانش که نباید بیشتر از سی و پنج سال باشد نتیجه می گیریم که در ده سال اخیر روزی 4/5 جلد کتاب فلسفی، اجتماعی، هنری و ادبی خوانده است.

البته اردشیر یک استثناء است و بعید نیست که از هفت سالگی- کلاس اول ابتدایی- به خواندن کتاب های فلسفی، اجتماعی، هنری و ادبی روی آورده باشد که در این صورت روزی دو جلد کتاب فلسفی، اجتماعی، هنری و ادبی خوانده است که به اندازه ی رکورد 4/5 اعجاب انگیز نیست اما باز جای تقدیر و تشکر دارد.

اردشیر می گوید که طی سال های فعالیت اش به عنوان کاریکاتوریست بیش از دوازده هزار کاریکاتور و مقاله به چاپ رسانده که این آمار می تواند اسباب رشک نویسندگان و روزنامه نگارانی مثل مسعود بهنود و جواد مجابی باشد که کاری جز نوشتن نداشتند و چنین حاصلی ندادند.

با یک حساب سر انگشتی در می یابیم که در پانزده سال گذشته هر روز، حتی جمعه ها و  تعطیلات رسمی، دو کاریکاتور و نصفی مقاله از اردشیر در مطبوعات به چاپ رسیده در حالی که هم زمان برای خواندن آن بیست هزار جلد کتاب، کار در آهنگری، نقش آفرینی در سریال های تلویزیونی، مجسمه سازی، معماری، گرافیک و نقاشی هم وقت گذاشته است!

بد نیست در حاشیه ی مطالعاتمان کمی هم وقت صرف خواندن ریاضیات مقدماتی بکنیم.