اگر نوروز سال شصت و هشت را، که در بیابان های ایلام به سربازی مشغول بودم، جزئی از زندگی حساب کنم امسال دومین بار است که عید را در تنهایی جشن می گیرم و اولین بار است که در خانه ام سفره ی هفت سین را آن طور که هر سال بود نداشتم.

وقتی پسرها کوچک بودند من مسئول رنگ کردن تخم مرغ های سفره ی هفت سین بودم و همیشه برای این کار مشکل داشتم چون در تمام طول سال فقط از مرکب مشکی و قلم های راپیدوگراف استفاده می کردم و در میان انبوه لوازم کارم رنگ و قلم مو وجود نداشت. عید شصت و شش برای حل این مشکل تخم مرغ هایی شبیه به خودم، همسرم و نیمایی که تازه دو ساله شده بود ساختم و عکسی گرفتم که حالا بعد از گذشت بیست و یک سال رنگ و رویش پریده است.

تخم مرغ وسطی "توکای مقدس" است که در آن زمان به "سبیل" به عنوان نشان درجه یک مردانگی اعتقاد و التزام داشت.