امروز اگر از خانه بیرون رفته باشید حتماً دختران و پسران و پیرمردانی را دیده اید که هدایایی در بسته های سرخ را دور از چشم پدر و مادر و همسر و نیروهای انتظامی رد و بدل می کنند. امروز چهاردهم فوریه یا روز "ولنتاین مقدس"* است، روزی که عشاق به یکدیگر هدیه می دهند تا آخر شب، و در خلوت، با شمردن هدایایی که گرفته اند به کارنامه ی روابط اجتماعی خود در سال گذشته نمره بدهند. با این که ما چند سالی است به این کارناوال بزرگ پیوسته ایم اما هنوز از علت این جشن چیز زیادی نمی دانیم. البته این نقص با تلاش دوستان وبلاگ نویس در حال برطرف شدن است اما باز هم کم هستند کسانی که بدانند این مرد- آقای ولنتاین- اصلاً یک ایرانی مهاجر بوده و این عید ریشه ای صد در صد ایرانی دارد.

قرن شانزدهم میلادی، "سینا ولیان"، که مورد غضب همسر اول قرار گرفته بود، شبانه دست همسر دوم خود- مهری- را می گیرد و مخفیانه شمیران را به قصد کرج ترک می کند اما به رُم می رسد و همان جا رحل اقامت می افکند و به خاطر این که فرنگی ها در تلفظ اسمش دچار اشکال نشوند "سینا ولیان" را به "سینا ولنتاین" تغییر می دهد و چون مهری- همسر دوم- تحت تأثیر تبلیغات مسموم فمینیست های امریکایی از او به عنوان مرد دو زنه به دادگاه خانواده شکایت می برد به حبس می افتد. در زندان فقط با دیدن هیبت مردانه ی زندانبان خود، عاشق دختر او می شود و از درون سلول برای همسران خود، زندانبان و دختر زندانبان نامه های عاشقانه ای می نویسد که پای آنها را "ولیان تو" امضا می کند، به همین سبب است که امروز عاشقان جوان کارت هایی به یکدیگر می دهند که پای آن ها را "ولنتاین تو" امضا کرده اند، در روز چهاردهم فوریه سینا ولیان آخرین اشتباه زندگی خود را مرتکب می شود و نامه هایی را که برای دختر زندانبان، زندانبان و همسران خود نوشته است جابجا پست می کند** و... به شهادت می رسد. از آن تاریخ سالروز مرگ "سینا ولیان" یا "سنت ولنتاین" در چهار کشور ایران، مکزیک، امریکا و کانادا جشن گرفته می شود.

....

* با توکای مقدس هیچ نسبتی ندارد.

** همیشه مواظب باشید عوضی send نکنید.